Προσθέστε υπότιτλο εδώ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ' ΙΩΑΝΝΟΥ

Βασιλείου Μουστάκη
Διδάκτορος Θεολογίας

ΤΟΣΟ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑ της προσευχής αυτής του Χριστού προς τον Πατέρα του, που ακούσαμε στο ευαγγελικό ανάγνωσμα, όσο και σε πολλά άλλα μέρη της Αγίας Γραφής, σαν ένα κατ' εξοχήν γνώρισμα του πιστού, αγαπητοί αδελφοί, παρουσιάζεται το εξής: η αποδοχή και φύλαξης του λόγου του Θεού.

Όταν κανείς ανοίγει πρόθυμα την καρδιά του στον λόγο του Κυρίου και τον φυλάει μέσα της και τον εφαρμόζει στον βίο του, τότε πραγματικά είναι πιστός, αληθινός φίλος του Θεού.

Γιατί οι απόστολοι ανήκαν στον Θεό και στον Χριστό; Από που φαίνονταν αυτή η ιδιότητα τους; Από το ότι φύλαγαν μέσα στο στήθος τους τον λόγο του Θεού.

Ακούσατε πριν από λίγο τον ορισμό, που έδωσε ο Κύριος για την αιώνια ζωή. «Αύτη-είπε-εστίν η αιώνιος ζωή, ίνα γινώσκωσι σε τον μόνον αληθινόν Θεόν και ον απέστειλας Ιησούν Χριστόν». Και ποιος άλλος γνωρίζει τον Θεό και τον απεσταλμένο Υιό του, τον Ιησού Χριστό, παρά εκείνος που κατέχει και διατηρεί τον λόγο του Κυρίου;

Γι' αυτό κι' ο Ψαλμωδός λέει: «Εν τη καρδιά μου έκρυψα τα λόγια σου, όπως αν μη αμαρτήσω σοι». Και παρά κάτω: «Ιδού επεθύμησα τας εντολάς σου εν τη δικαιοσύνη σου ζήσον με». Και πάρα πέρα: «Λύχνος τοις ποσί μου ο νόμος σου και φως ταις τρίβοις μου».

Ποιο είναι μέσα στην Καινή Διαθήκη και μέσα στην Εκκλησία όλων των γενεών το τελευταίο πλάσμα, το πιο κοντά φθασμένο στον Θεό; Ποιο άλλο από την Υπεραγία Θεοτόκο, τη μητέρα του Σωτήρος μας; Ο Υιός της, λοιπόν, ο ίδιος υπαινίχθηκε κάποτε ποια ήταν η πιο μεγάλη αρετή της Αειπαρθένου Μαρίας, μας έδειξε τι είναι εκείνο που και τη Μαρία δόξασε και κάθε άλλο άγιο. Μιλούσε κάποτε στον λαό, όταν μια γυναίκα, συνεπαρμένη από τη θεϊκή της μες από το πλήθος και του είπε:

-Μαρία η κοιλιά η βαστάσασα σε και μαστοί ους εθήλασας.

Και τότε τι αποκρίθηκε ο Ιησούς;

-Μενού γε μακάριοι οι ακόυοντες τον λόγον του Θεού και φυλάσσοντες αυτόν.

Λοιπόν, τότε, δεν είναι μακαρία μονάχα η μητέρα μου, αλλά κι' όσοι, καθώς εκείνη ακούνε τον λόγο του Θεού και τον φυλάνε. Διότι αυτό είναι το κατ' εξοχήν γνώρισμα, η πιο μεγάλη αρετή της πάναγνης μητέρας μου. Αυτό είναι το πρώτο στολίδι από όλα όσα μπορεί να έχει μια αληθινά δική μου ψυχή, ένας πραγματικά δικός μου φίλος. Το να ακούει τον λόγο μου και να τον φυλάει.

Κι' ότι πραγματικά αυτό ήταν κάτι που κυρίως διέκρινε την Παναγία, το βλέπεις και σε άλλο μέρος της Καινής Διαθήκης, εκεί όπου ο ευαγγελιστής Λουκάς σημειώνει για τη μητέρα του Χριστού: «Και η μήτηρ αυτού διετήρει πάντα τα ρήματα ταύτα εν τη καρδία αυτής».

Το ίδιο, λοιπόν, γνώρισμα είχαν κι' οι απόστολοι, για τους οποίους μιλά σήμερα ο Κύριος, απευθυνόμενος στον Πατέρα του. Το ίδιο έχουν κι' όλοι οι άγιοι, όλοι όσοι όλοι όσοι ανήκουν στον Θεό. Ξέρουν να δέχονται τον λόγο του και τον φυλάνε.

Να τον φυλάνε. Πως; Μήπως να τον κρύβουν και να τον θάβουν; Όχι, βέβαια. Γιατί, ίσα-ίσα, όποιος φωτίστηκε από το Ευαγγέλιο, δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να το μεταδίδει στους γύρω του. Αλλά τότε ποιο είναι το νόημα αυτού του φυλάγματος;

Είναι το να διατηρούμε τον λόγο του Θεού καθαρό από τους ίσκιους της πλάνης, με τους οποίους ο Διάβολος προσπαθεί να τον κηλιδώνει μέσα στις ψυχές, ώστε να τις οδηγήσει στην απώλεια.

Ας ακούσουμε, αγαπητοί αδελφοί, τι γράφει πάνω σ' αυτό το ζήτημα ένας αρχαίος διδάσκαλος της Εκκλησίας, ο άγιος Ιγνάτιος , επίσκοπος Αντιοχείας: Οι πλάνοι πλέκουν τις ιδέες τους, που τις τρέφει ο εγωισμός, τον Ιησού Χριστό. Τις προσφέρουν έτσι σαν θανάσιμο φαρμάκι ανακατεμένο σε γλυκό καρσί, για να το πίνουν ευχάριστα όσοι το παίρνουν και να πεθαίνουν. Να φυλάγεστε, λοιπόν, από τους τέτοιους. Σεις αυτό να έχετε, ταπείνωση κι' ενότητα με τον Θεό Ιησού Χριστό, κολλημένοι στον επίσκοπο και στα διδάγματα των αποστόλων. Εκείνος που βρίσκεται μέσα στην Εκκλησία, είναι καθαρός. Εκείνος που μένει έξω από την Εκκλησία δεν είναι καθαρός. Μ' άλλα λόγια: όποιος ζει αποκομμένος από τον επίσκοπο, τους ιερείς και τον χριστιανικό λαό, δεν είναι καθαρός στη συνείδηση. Γιατί σας τα γράφω αυτά; Για να σας προφυλάξω. Προβλέπω, αγαπητοί, τις παγίδες που πάει να στήσει ο Διάβολος. Αποφύγετε, λοιπόν, τις κακές παραφυάδες, που γεννούν τον θάνατο».

Αυτά γράφει ο άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος. Αυτά μας μηνούν κι' οι άγιοι Πατέρες της Α' Οικουμενικής Συνόδου, που τη μνήμη τους γιορτάζει σήμερα η Εκκλησία. Αυτά μας μηνούν οι Πατέρες εκείνοι, που φύλαξαν τον λόγο του Θεού αδιάφθορο από τις αιρέσεις και τον περιτείχισαν με την αδαμάντινη τοιχογυρία των δογμάτων τους .

Ας σπεύσουμε, λοιπόν, αδελφοί, να στερεωθούμε καλύτερα στις αλήθειες της ορθοδόξου πίστεως μας. Ας εισέρθουμε κι' ας μείνουμε μέσα στον μακαρισμό του Κυρίου για όσους ακούνε και φυλάνε τον λόγο του. Διότι μονάχα αυτό που ανήκουν στον Θεό και στον Υιό του, τον Ιησού Χριστό. Αμήν.

Πηγή: Στα Ίχνη του Αρχιποίμενος, Εκδόσεις: Παρρησία.