Προσθέστε υπότιτλο εδώ

ΜΕΣ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ

Είναι οι μέρες φωτεινές, όμορφες, στολισμένες. Και για την φύση, τι να πει κανείς; Κάθεσαι, την χαζεύεις, την θαυμάζεις. Ναι, πραγματικά, μύρισε άνοιξη! Έφυγε και φέτος ο χειμώνας και την θέση του έδωσε στην όμορφη αυτή εποχή του χρόνου, που μάλλον είναι αδύνατον κάποιος να την χορτάσει.

Η πλάση μες τα χρώματα, η μέρα μεγαλώνει, ο ήλιος γίνεται πιο ζεστός και που ψυχή θαρρείς πιο μαλακή και πιο καλοσυνάτη. Όμως να, δεν φαίνεται όλοι να το προσέχουν. Ίσως να τρέχουν σε δουλειές, ίσως να το αναβάλλουν, μπορεί και να γελάστηκαν, να μπέρδεψαν τις μέρες· και έτσι οι καημένοι βρίσκονται ακόμα στον χειμώνα.

Μα όχι, σας παρακαλώ, μην κλείνετε τα μάτια, μην αποστρέφεστε το φώς και ζείτε στο σκοτάδι. Είναι η άνοιξη γλυκιά, αλήθεια σας το λέω. Αφήστε στην καρδούλα σας να μπουν οι μυρωδιές της, τα όμορφα τα χρώματα να την καταστολίσουν. Τότε θα καταλάβετε πως χάνετε μακριά της και πως πρέπει να τρέξετε όλοι ευθύς κοντά της.

Έτσι και η ζωή με τον Χριστό, μια άνοιξη αιώνια, λουσμένη πάντοτε στο φώς, δίχως καμιά αγωνία.  Εκείνος, από τον ήλιο πιο ζεστός, διώχνει το κρύο απ' την ψυχή μας και με τις αρετές για χρώματα στολίζει την ζωή μας. Δεν νιώθουμε πλέον μόνοι μας, κι ούτε είμαστε θλιμμένοι, ακόμα και στα δύσκολα είμαστε ειρηνεμένοι. 

Μα πως να αφήσουμε τέτοια χαρά, πως να Του πούμε όχι; Μήπως μπερδέψαμε κι εμείς τις εποχές; Μείναμε στον χειμώνα; Καλά δεν καταλάβαμε πως πια το κρύο δεν μας αρμόζει; Πως ό Χριστός μας αναστήθηκε και ο θάνατος ενεκρώθη; 

Όχι, όχι, ποτέ! Το φώς Του προτιμάμε. Ζωή μαζί με τον Χριστό, μόνο αυτό ζητάμε! Χωρίς Εσένα, γκρίζα όλα γύρω μας, γκρίζα και η ψυχή μας. Όμως με Σένα δίπλα μας, μια ζωγραφιά η ζωή μας!

Σ' ευχαριστούμε Κύριε, που λάμπεις στις ζωές μας και αιώνια την άνοιξη φυτεύεις στις ψυχές μας!

Πηγή: Περιοδικό Αγία Λυδία, Τεύχος: Απρίλιος 2019.